L’ecriture de soi. Inspiracje Foucaultowskie - Bytniewski, Paweł (Biografistyka Pedagogiczna, 2024)
Michel Foucault był autorem obdarzonym krytyczną świadomością autorstwa. Rzadki to przypadek wśród filozofów, w naszej kulturze sygnalizujący wrażliwość na związek pisarstwa z jego samoświadomością. To głównie tradycja literacka, a nie filozoficzna każe problematyzować stosunek „autor – dzieło”. Cóż to za filozofia, która problematyzuje, także własne autorstwo? Cóż to za pisarstwo, które sięga po filozofię, by obronić swe prawo wypowiadania się? Jakie są konsekwencje takiego traktowania pisarstwa filozoficznego, które samo od siebie domaga się reflektowania, tematyzowania wewnątrz własnej pracy myśli? „Sobąpisanie” (l’ecriture de soi) to określenie, którym Foucault próbuje oznaczyć role, jakie praktyka pisarska, a przede wszystkim praktyka ekspresji siebie w piśmie, odgrywa w tworzeniu podmiotowości autora. Jaką zatem rolę autonarracja odgrywa w ponawianiu wysiłku wytwarzania i rekonstruowania siebie? Odpowiedzią na te pytania jest auto-opis rozumiany jako „technika siebie”, jako praca pisma w reflektowaniu punktów zwrotnych biografii.