Pierwsza wojna światowa i walki o granice II Rzeczypospolitej jako czas przełomu w życiu Stefanii i Janiny Zakrzewskich – kaliskich działaczek społecznych i patriotycznych - Durka, Jarosław (Biografistyka Pedagogiczna, 2024)
Stefania i Janina Zakrzewskie, matka i córka, były polskimi działaczkami społecznymi i patriotycznymi w czasie pierwszej wojny światowej i w okresie dwudziestolecia międzywojennego w Kaliszu. Wybuch wojny i zniszczenie Kalisza przez Niemców spowodował, że Stefania zaczęła działać w różnych organizacjach o charakterze pomocowym, ale też w polskich organizacjach patriotycznych. Zaangażowała się w prace dobroczynnego Komitetu Obywatelskiego, a później Rady Głównej Opiekuńczej. Zakrzewska wstąpiła też do Ligi Kobiet Polskich Pogotowia Wojennego. W warunkach konspiracji brała udział w organizowaniu pomocy dla internowanych w Szczypiornie polskich legionistów. W jej ślady poszła córka, Janina. Po zakończeniu I wojny światowej Stefania najpierw kierowała polskim Szpitalem Wojkowym w Kaliszu a następnie organizowała świetlice żołnierskie. Janina pomagała matce, ale też kształciła się. Po zdaniu matury studiowała w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie. W 1936 r. opublikowała swoją pracę dyplomową, pt. Odbudowa Kalisza po Wielkiej Wojnie. Obie kobiety w okresie międzywojennym pozostawały aktywne społecznie.