Duchowość kobiet w kontekście straty bliskiej osoby: Narracje epistolograficzne - Fabiś, Artur; Zaremba-Żółtek , Barbara; Sitko , Agnieszka; Goncerz-Pięta, Aleksandra (Biografistyka Pedagogiczna, 2024)
Główna kwestia poruszana w artykule dotyczy duchowości polskich kobiet w kontekście straty bliskiej osoby. Duchowość jest integralną częścią życia człowieka, a współcześni badacze skupiają swoją uwagę na ważności tej sfery dla osób w podeszłym wieku, czy też w obliczu własnej śmierci. Niniejszy artykuł skupia się na ważności sfery duchowej po stracie znaczącej osoby, na podstawie przeprowadzonych badań własnych. Zastosowano podejście jakościowe, w oparciu o Teorię Ugruntowaną przeanalizowano teksty wywołane w postaci listów. Wygenerowano indukcyjnie kategorie, a trzy z nich – zanalizowanych w niniejszym artykule stanowi pewien obraz doświadczania duchowości w obliczu śmierci bliskich. Badaniu poddano 55 listów napisanych przez kobiety w różnym wieku do bliskich zmarłych. Celem analizy było poznanie różnych aspektów przeżywania straty bliskiej osoby, w kontekście duchowości w trzech wymiarach: egzystencjalnym, religijnym i relacyjnym. W wymiarze religijnym dla badanych wiara staje się istotnym elementem wspierającym przeżywanie żałoby. Osoby odwołują się do kochającego Boga, do symboli, praktyk i świąt religijnych. W wymiarze egzystencjalnym osoby uświadamiają sobie jak ludzka egzystencja jest krucha i ulotna. W wymiarze relacyjnym widoczna jest wiara w stałą obecność zmarłego przy autorkach listów, podobnie jak potrzeba bliskości, a także kontynuowania relacji nawet po śmierci bliskiej osoby, co daje ukojenie i ulgę w cierpieniu, a także pozwala poradzić sobie z trudną sytuacją straty. Całość tworzy wymiar duchowy.