Ludwika z Rzewuskich Chodkiewiczowa (1744-1816) – w kręgu spraw rodzinnych - Żołądź-Strzelczyk, Dorota (Biografistyka Pedagogiczna, 2023)
Ludwika Maria Róża z Rzewuskich Chodkiewiczowa nie znajduje się  w grupie kobiet, o których losach pisali historycy. Funkcjonowała na uboczu wielkiej polityki, jej różnorodna aktywność skupiona była głównie na rodzinie, rodzinnych majętnościach, własnych zainteresowaniach. Celem niniejszych rozważań jest przedstawienie jej aktywności rodzinnej, a posłużą do tego materiały źródłowe zgromadzone w Archiwum Młynowskim, przechowywanym w Archiwum Narodowym w Krakowie.Artykuł uwzględnia jej życie w domu rodzinnym, w Podhorcach. Omówione zostały relacje z matką oraz szczególna bliskość z ojcem, Wacławem. Podjęta została próba odtworzenia jej edukacji, która wpłynęła na późniejsze zainteresowania panny Rzewuskiej. Kolejny etap życia Ludwiki Marii to czasy jej małżeństwa ze starostą żmudzkim Janem Mikołajem Chodkiewiczem. Ich ślub odbył się w styczniu 1766 r. i byli małżeństwem do śmierci starosty w 1781 r. Powiększająca się rodzina zamieszkała w Czarnobylu., a następnie w wybudowanym po śmierci starosty pałacu w Młynowie. Chodkiewiczowa urodziła siedmioro dzieci, dwójka zmarła we wczesnym dzieciństwie, a pierworodny syn Wacław nie dożył osiemnastych urodzin. Rodzice troszczyli się o odpowiednią edukację dzieci, szczególnie synów, którzy kolejno wysyłani byli do Warszawy, gdzie na pensji Marcina Nikuty pobierali nauki i przygotowywali się do przyszłych obowiązków. Ludwika Maria była matką bardzo troskliwą, wymagającą, nie znosiła sprzeciwu, nie zezwalała dzieciom na samodzielne decyzje. Próbowała wpływać na ich życie nawet kiedy były dorosłe. Wszystko w imię interesów rodziny Chodkiewiczów.