„Gdyby podczas takiej kłótni wtrącił się pisarz galery [...], pielgrzymi rozerwaliby go na strzępy” (Feliks Fabri). Zagrożenia związane z transportem pielgrzymów do Ziemi Świętej w późnym średniowieczu - Mruk, Wojciech (Facta Simonidis, 2024)
Podróże morskie, długie i krótkie, zawsze były niebezpieczne. W wiekach średnich szlaki żeglugowe przez Morze Śródziemne nie należały do bezpiecznych. Sztormy, przeciwne wiatry, piraci, niestabilna sytuacja polityczna – wszystko to powodowało, że każdy rejs mógł zakończyć się tragicznie. Niedokładne mapy i niedoskonałe techniki nawigacji sprawiały, że nawet żeglowanie po znanych wodach Morza Śródziemnego nie było łatwe. Pielgrzymów udających się do Ziemi Świętej możemy uznać za szczególnie niebezpiecznych pasażerów żeglujących na statkach. Niedoświadczeni, niezdyscyplinowani i zachowujący się irracjonalnie pątnicy często sprowadzali poważne zagrożenie na okręt i jego załogę. W relacjach z podróży skreślonych przez samych pielgrzymów można znaleźć opisy wielu niebezpiecznych sytuacji spowodowanych zachowaniem pątników. Teksty spisane przez pielgrzymów, którzy zapewne nie chcieli przedstawiać samych siebie jako ludzi niebezpiecznych i nieodpowiedzialnych, zdają się być w tej materii szczególnie wiarygodne.