Żydzi amazońscy w Peru. Zarys problematyki, cz. II - Skałczyńska-Falczyńska, Maryla (Studia Żydowskie. Almanach, 2015)
Proces tworzenia społeczności żydowskiej w Iquitos (Peru), znani również jako Żydzi amazońscy, odnosi się głównie do potomków XIX-wiecznych Żydów marokańskich, którzy przybyli do amazońskiej dżungli podczas boomu kauczukowego w latach 80. XIX wieku. W mozaice heterogenicznych społeczności Żydów sefardyjskich w Ameryce Łacińskiej społeczność z Iquitos reprezentuje jeden z tych przykładów mniejszości w obrębie mniejszości i pośredniej mniejszości, która próbowała budować swoją tożsamość poprzez rewitalizację związków z Żydami z Limy, a po 1948 roku z Państwem Izrael. Za jedną z tych form należy uznać przypadek „żydowskich Metysów” – „diaspory w diasporze żydowskiej” ze skomplikowanym tłem społecznym, politycznym i kulturowym sytuującym się w ideologicznej dyskusji o roli i miejscu państwa w stosunkach z narodem żydowskim, ekspresji współczesnych grup etnicznych, które w procesie budowania swojej tożsamości odwołują się do statusu powracającej diaspory. Ta interesująca i wciąż niezbadana dziedzina nauki wymaga ustalenia najnowszych tendencji na różnych poziomach praktyk religijnych i wzorców życia zbiorowego w związku z obserwowanymi wyborami, postawami i eksponowanymi wartościami.