Badania funkcjonalne są jednym z najbardziej popularnych sposobów identyfikacji i interpretacji przemian terytorialnych struktur społeczno-gospodarczych. Metody określania struktury funkcjonalnej odpowiednich terytoriów (regionów, miast, wsi) uznaje się za stosunkowo prosty i wygodny sposób przedstawiania ich podstaw gospodarczych. Analiza funkcjonalna, niezależnie od teoretycznego umocowania koncepcji badań, ma wiele zalet. Związane są one przede wszystkim z możliwościami określenia ogólnej, kompleksowej specyfiki gospodarczej określonych terytoriów (miast, wsi). W analizie funkcjonalnej ważną rolę odgrywa określenie roli działalności gospodarczej, a dokładniej jej rangi ekonomicznej w większych całościach tj. w systemach terytorialnych (najczęściej regionalnym i krajowym). Funkcjami osiedli (miast, wsi) są wszystkie działalności społeczno-gospodarcze, niezależnie od ich rangi ekonomicznej i przestrzennej. Działalności gospodarcze (połączone zazwyczaj w grupy statystyczne — sekcje, grupy, podgrupy, itd.) wykonywane w miastach i wsiach są ich funkcjami. Funkcje określają rolę gospodarczą danego obszaru (miasta, gminy wiejskiej). W koncepcji bazy ekonomicznej funkcje gospodarcze dzieli się na dwa sektory: egzogeniczny i endogeniczny. Wielkość sektora egzogenicznego świadczy o sile powiązań osiedla (miasta, wsi). Funkcja egzogeniczna identyfikowana jest z ponadnormatywnym zatrudnieniem (powyżej przyjętego poziomu) w określonych działalnościach. Sektor endogeniczny zaspokaja natomiast potrzeby mieszkańców danego obszaru. Działalności (funkcje) egzogeniczne mają zatem znaczenie systemotwórcze i określają rangę osiedla (miasta, wsi) w systemie terytorialnym. Przeprowadzona analiza rozwoju pozarolniczych funkcji gospodarczych obszarów wiejskich regionu łódzkiego wykazała, że wysoki poziom rozwoju gospodarczego i jednocześnie istotna dywersyfikacja struktury działalności ekonomicznych występuje tylko w nielicznych gminach wiejskich regionu. Zauważono, że następuje systematyczny wzrost znaczenia funkcji pozarolniczych na obszarach wiejskich województwa łódzkiego (1999–2009). Najważniejsze znaczenie systemotwórcze wśród funkcji pozarolniczych ma działalność przemysłowa, handel i naprawy oraz transport i gospodarka magazynowa. Profesjonalne funkcje usługowe nie mają większego znaczenia w strukturze funkcjonalnej. Funkcje pozarolnicze charakteryzują się stosunkowo wysoką koncentracją przestrzenną. Są to przede wszystkim obszary wiejskie aglomeracji łódzkiej, strefy podmiejskie miast oraz bełchatowsko-piotrkowski obszar uprzemysłowiony.
Zasady cytowania
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.