Język Polski
English
Русский
Slovenčina
Hrvatski
Teatr: formy i język w duszpasterstwie młodzieży. Od tradycji historycznych po współczesność. Propozycje do refleksji
Abstrakt
Współczesne duszpasterstwo młodzieży, obejmujące formację religijną młodych ludzi, musi zmierzyć się ze światem mediów elektronicznych i całą galaktyką dostępnych i generowanych technologicznie źródeł wiedzy. Formacja religijna, w najbardziej autentyczny sposób, opiera się na świadectwie i osobistym doświadczeniu intymnych, a czasem tajemniczych, spotkań z innymi i z boską tajemnicą. Dlatego proponujemy teatr, w całej jego różnorodności działań i form, jako sprzyjające środowisko dla świadectwa, dialogu i ludzkiej relacji z sacrum. Narracja, owoc teatralnej twórczości, obejmuje interpretację słów, odtworzenie scenerii, sceny wydarzenia i wizualizację intymnych chwil. Proponujemy przyjrzenie się, pokrótce, w jaki sposób nauki o teatrze i spektaklu/performansie mogą wspierać narrację religijną w formacji chrześcijańskiej. Chcemy przypomnieć kilka znaczących przykładów z przeszłości, które nie tylko interpretowały najważniejsze wydarzenia biblijne, ale także odegrały ważną rolę w życiu społecznym wspólnot chrześcijańskich. Chcemy wesprzeć ideę, że metodologie teatru edukacyjnego, zorientowane na etykę i doświadczenie, pozostają interesujące i niezwykle ważne w edukacji i formacji chrześcijańskiej. Niektóre przykłady teatru religijnego, zwłaszcza tego ukierunkowanego na edukację, niech potwierdzą słuszność propozycji ponownego wprowadzenia aktywności teatralnej do dzisiejszego duszpasterstwa młodzieży.
Słowa kluczowe:
teatr religijny, performatywność, duszpasterstwo młodzieży, narracja religijnaSzczegóły
Bibliografia
Statystyki
Autorzy
Zasady cytowania
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.