Język Polski
English
Русский
Slovenčina
Hrvatski
Między trwałością a transcendencją: miód jako fenomen graniczny w filozofii bytu, czasu i poznania
Abstrakt
Artykuł podejmuje próbę filozoficznej reinterpretacji miodu jako szczególnego fenomenu materialnego, który ujawnia fundamentalne napięcia obecne w refleksji nad bytem, czasem, poznaniem oraz sensem. Punktem wyjścia jest archeologiczny fakt odkrycia zachowanego miodu w grobowcu Tutenchamona, który – mimo upływu tysięcy lat – nie uległ degradacji. Zjawisko to zostaje poddane analizie w perspektywie metafizycznej, epistemologicznej i fenomenologicznej. W kolejnych częściach artykułu miód interpretowany jest jako fenomen graniczny wobec entropii, przedmiot poznawczego napięcia między doświadczeniem a rozumem, figura sensu przekraczającego biologiczną konieczność oraz symbol mediacyjny między życiem a śmiercią. Ostatecznie autor argumentuje, że materialność miodu nie tylko nie wyklucza odniesienia do transcendencji, lecz może stanowić jej immanentny ślad. Artykuł wpisuje się w nurt filozofii przyrody oraz fenomenologii, ukazując, że nawet pozornie banalne obiekty świata materialnego mogą stać się uprzywilejowanym miejscem refleksji nad strukturą rzeczywistości.
Słowa kluczowe:
miód, ontologia, czas, entropia, fenomenologia, transcendencja, poznanie, symbolika funeralnaSzczegóły
Bibliografia
Statystyki
Autorzy
Zasady cytowania
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.