Abstract

Współczesna Polska dzieli los świata zachodniego, znajduje się w głębokim kryzysie kulturowym i tożsamościowym. Jego głównymi przejawami są postępująca demoralizacja oraz coraz powszechniejsza obojętność wobec dziedzictwa przeszłości. Negatywnym procesom uległ również system edukacji; polska szkoła nie wyciągnęła wniosków z kryzysowych doświadczeń państw zachodnich, decydując się na jednoczesne odwrócenie od własnych tradycji narodowych i kulturowych. Sytuację pogarsza systemowe osłabienie rodziny oraz Kościoła – instytucji, które w przeszłości stanowiły kluczowe filary przetrwania wspólnoty. Mimo tych niesprzyjających uwarunkowań, w społeczeństwie wciąż tkwi silny potencjał normalności. Stanowi on punkt wyjścia do odbudowy instytucji szkoły nie tylko przekazującej wiedzę, ale także wychowującej. Drogą do tego odrodzenia jest powrót do założeń pedagogiki klasycznej oraz zakorzenienie edukacji w tradycji cywilizacji łacińskiej. Uniwersalne wartości, takie jak prawda, dobro i piękno, w połączeniu z zasadami Dekalogu, tworzą stabilny fundament odbudowy szkoły. Wychowanie i edukacja młodzieży tak, aby kierowała się Dekalogiem, zachowała wiarę, a jednocześnie miłość do swej Ojczyzny, aby wyrosła na prawych ludzi, jest najważniejszym zadaniem, przed jakim stoimy dzisiaj jako naród. Wymaga ono długotrwałej, konsekwentnej pracy, a widoczne efekty mogą przyjść dopiero po wielu latach, co może zniechęcać, ale innej drogi nie ma. Potrzebujemy bowiem szkoły, gdzie nie tylko zdobywa się wiedzę, ale szkoły zdolnej do wychowywania w sferze duchowej, do przekazania fundamentalnych wartości i ojczystego kodu kulturowego. Gdy państwo nie jest w stanie zapewnić młodzieży odpowiedniej edukacji, konieczne jest zorganizowanie się w tym celu. Od tego, czy uda się wyzwolić konieczną aktywność społeczną zależy, co jest oczywistym, przyszłość naszego narodu. Aby stało się to możliwe konieczna jest siła zdolna do przeprowadzenia zmian, które uwolnią szkołę od bieżącej polityki i realizacji ideologicznych projektów nie tylko obniżających jej poziom, ale prowadzących do jeszcze większej demoralizacji.