„Cor ad cor loquitur” jako model relacji międzyludzkich a etyka badań genetycznych. Studium w perspektywie antropologii personalistycznej Johna Henry’ego Newmana i Benedykta XVI

Mariusz Kuciński

doi:10.56583/frp.3267

Data publikacji : 2025-12-31

Nr 23 (2025)

„Cor ad cor loquitur” jako model relacji międzyludzkich a etyka badań genetycznych. Studium w perspektywie antropologii personalistycznej Johna Henry’ego Newmana i Benedykta XVI

Ks. Mariusz Kuciński

https://orcid.org/0000-0003-4445-2511

DOI: https://doi.org/10.56583/frp.3267

Abstrakt

Rozwój genetyki i technologii edycji genomu stawia współczesną bioetykę wobec pytań dotyczących nie tylko bezpieczeństwa procedur biomedycznych, ale także samego rozumienia człowieka. Celem artykułu jest ukazanie formuły Cor ad cor loquitur – „serce mówi do serca” – związanej z myślą Johna Henry’ego Newmana jako modelu relacji międzyludzkich mogącego wzbogacić etykę badań genetycznych. Analiza prowadzona jest w perspektywie antropologii personalistycznej Newmana i Josepha Ratzingera/Benedykta XVI. Szczególną uwagę poświęcono Newmanowskiej koncepcji sumienia, realnego przyzwolenia i osobowego charakteru poznania oraz Ratzingerowskiej antropologii relacyjnej i krytyce absolutyzacji techniki. Na tej podstawie podjęto analizę świadomej zgody, informacji genetycznej, diagnostyki prenatalnej, terapii genowej, ingerencji w linię germinalną oraz problemu human enhancement. Artykuł zmierza do wykazania, że Cor ad cor loquitur może być interpretowane jako zasada personalistycznej bioetyki spotkania, w której człowiek pozostaje podmiotem, a technologia zostaje podporządkowana integralnemu dobru osoby.

Słowa kluczowe:

John Henry Newman, Benedykt XVI, Cor ad cor loquitur, personalizm, bioetyka, genetyka, godność osoby, antropologia relacyjna

Inne teksty tego samego autora

Szczegóły

Bibliografia

Statystyki

Autorzy

Pobierz pliki

PDF

Zasady cytowania

Kuciński, M. (2025). „Cor ad cor loquitur” jako model relacji międzyludzkich a etyka badań genetycznych. Studium w perspektywie antropologii personalistycznej Johna Henry’ego Newmana i Benedykta XVI . Fides, Ratio Et Patria. Studia Toruńskie, (23), 171–182. https://doi.org/10.56583/frp.3267

Wskaźniki altmetryczne

Cited by / Share

Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

Bibliografia

Źródła

Benedykt XVI, Caritas in veritate, Watykan 2009.

Benedykt XVI, Deus caritas est, Watykan 2005.

Kongregacja Nauki Wiary, Dignitas personae. Instrukcja dotycząca niektórych problemów bioetycznych, Watykan 2008.

Newman J. H., Idea uniwersytetu, tłum. P. Mroczkowski, Warszawa 1990.

Newman J. H., Kazania uniwersyteckie. Piętnaście kazań wygłoszonych przed Uniwersytetem Oksfordzkim między 1826 a 1843 rokiem, tłum. P. Kostyło, Kraków 2000.

Newman J. H., List do księcia Norfolk. O sumieniu, Bydgoszcz 2002.

Newman J. H., Logika wiary, tłum. P. Boharczyk, wyd. 2, Warszawa 1989.

Ratzinger J., Prawda i tolerancja. Chrześcijaństwo a religie świata, tłum. R. Zajączkowski, Kielce 2005.

Ratzinger J., Wprowadzenie w chrześcijaństwo, tłum. Z. Włodkowa, Kraków 2018.

UNESCO, Powszechna Deklaracja o Genomie Ludzkim i Prawach Człowieka, Paryż 1997.

UNESCO, Powszechna Deklaracja w sprawie Bioetyki i Praw Człowieka, Paryż 2005.

World Health Organization, Human Genome Editing: Recommendations, Geneva 2021.

Literatura przedmiotu

Beauchamp T. L., Childress J. F., Principles of Biomedical Ethics, 8th ed., Oxford–New York 2019.

Chyrowicz B. (red.), Prywatność w dobie globalizacji, Lublin 2009.

Chyrowicz B., Bioetyka i ryzyko. Argument „równi pochyłej” w dyskusji wokół osiągnięć współczesnej genetyki, wyd. 2, Lublin 2004.

Chyrowicz B., Bioetyka. Anatomia sporu, Kraków 2015.

Fukuyama F., Koniec człowieka. Konsekwencje rewolucji biotechnologicznej, tłum. B. Pietrzyk, Kraków 2004.

Gałecki S., John Henry Newman o filozofii i filozofach, „Racjonalia” 2012, nr 2, s. 32–46.

Habermas J., Przyszłość natury ludzkiej. Czy zmierzamy do eugeniki liberalnej?, tłum. M. Łukasiewicz, Warszawa 2003.

Jonas H., Zasada odpowiedzialności. Etyka dla cywilizacji technologicznej, tłum. M. Klimowicz, Kraków 1996.

Kłos J., John Henry Newman i filozofia. Rozum – przyświadczenie – wiara, Lublin 1999.

Pek K. (red.), Serce mówi do serca. Bł. John Henry Newman (1801–1890), Lublin 2013.

Sandel M. J., Przeciwko udoskonalaniu człowieka. Etyka w czasach inżynierii genetycznej, tłum. O. Siara, Warszawa 2014.

Wojtyła K., Miłość i odpowiedzialność, Lublin 2001.

Wojtyła K., Osoba i czyn oraz inne studia antropologiczne, Lublin 1994.

Ks. Mariusz Kuciński

frep@aksim.edu.pl
https://orcid.org/0000-0003-4445-2511

Afiliacja:

Akademia Kujawsko-Pomorska w Bydgoszczy Polska

Biogram

Ks. Mariusz Kuciński, dr hab., prof. AKP, Dyrektor Instytutu Nauk o Kulturze, Socjologii i Komunikacji Akademii Kujawsko-Pomorskiej w Bydgoszczy, Dyrektor Centrum Studiów Ratzingera Fundacji Watykańskiej J. Ratzingera – Benedykta XVI, zainteresowania badawcze: promocja nauczania Benedykta XVI, relacja religii i kultury, wiary i rozumu, teologia komunikacji, duchowość lidera, nowoczesne systemy zarządzania. E-mail m.kucinski@akp.bydgoszcz.pl