Język Polski
English
Italiano
Українська
Edukacja patriotyczna i patriotyzm konstytucyjny w Europie Środkowej. Perspektywy porównawcze dotyczące odporności współczesnych państw
Abstrakt
Artykuł poddaje analizie koncepcję edukacji patriotycznej jako dostępnego i skutecznego mechanizmu wzmacniania odporności państw Europy Środkowej, odwołując się do wspólnego dziedzictwa republikańskiego i ich transformacji po upadku systemu komunistycznego. Porównawcze studium pięciu modeli globalnych (Japonia, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Korea Południowa, Włochy) pokazuje, jak lojalność obywatelska wobec wartości konstytucyjnych buduje zaufanie instytucjonalne bez nadmiaru ideologicznego. Modele globalne zestawia się z państwami Grupy Wyszehradzkiej (Polska, Czechy, Węgry, Słowacja), gdzie edukacja patriotyczna często akcentuje historię narodową i dumę z niej, solidarność oraz rządy prawa, w tym w kontekście napięć z UE. Proponowane ramy „patriotyzmu konstytucyjnego zakorzenionego w tożsamości” harmonizują pamięć historyczną z normami uniwersalnymi (m.in. Kartą Narodów Zjednoczonych, Powszechną Deklaracją Praw Człowieka, Rekomendacją UNESCO 1974). Doświadczenia państw Europy Środkowej potwierdzają, że zakorzeniona edukacja patriotyczna wzmacnia legitymizację państwa, bezpieczeństwo i współpracę międzynarodową.
Słowa kluczowe:
edukacja patriotyczna, patriotyzm konstytucyjny, prawo międzynarodowe, Europa Środkowa, Grupa Wyszehradzka, odporność demokratyczna, rządy prawa, tożsamość narodowa, edukacja obywatelskaInne teksty tego samego autora
- Paweł Maciąg, Patriotyzm zakorzeniony w tożsamości konstytucyjnej: teoria prawna odporności państwa demokratycznego , Facta Simonidis: Tom 18 Nr 2 (2025)
Szczegóły
Bibliografia
Statystyki
Autorzy
Zasady cytowania
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.