Język Polski
English
Italiano
Quo vadis, idealisto? O romantycznej polityce (w wierszach nieoczywistych Adama Mickiewicza)
Abstract
Niniejszy artykuł analizuje polityczność obecną w sposób szczególny w okresie rosyjskim i odeskim twórczości Adama Mickiewicza. Autor wskazuje na metapolitykę jako świadomą strategię wyboru tematów i innych elementów XIX-wiecznej polityki, zawoalowaną w wierszach i szczególnie w przestrzeni, w której poeta przebywał. Przestrzenie salonów, w szerokich kontekstach okazywały się miejscami działania władzy jako siły, której poeta przeciwstawiał własne koncepcje, obecne w jego innych, późniejszych dziełach. Artykuł koncentruje się na przedparyskim okresie twórczości Mickiewicza: fragmenty Dziadów cz. IV, sonety odeskie i inne wiersze okresu rosyjskiego podlegają analizie jako możliwości swoistej propedeutyki politycznej oraz tych refleksji o społeczeństwie i narodzie, które na trwałe zagoszczą w twórczości publicystycznej, zaś rzadko zjawią się później w dziełach fikcjonalnych po udaniu się ich autora na emigrację.
Dettagli
Riferimenti bibliografici
##plugins.themes.libcom.statistics##
Authors
Citation rules
Licence
Questo lavoro è fornito con la licenza Creative Commons Attribuzione - Non commerciale - Condividi allo stesso modo 4.0 Internazionale.