Artykuł dotyczy dwóch modeli metodycznych inspirowanych klasyczną psychoanalizą freudowską oraz nowym modelem wypracowanym na gruncie amerykańskiej myśli neopsychoanalitycznej Ericha Fromma. Pierwszy model interpretacji patrzy na literaturę jako na transformację nieświadomego pragnienia w estetyczny kształt dzieła literackiego, drugi model szuka w niej krystalizacji nieświadomych struktur umysłu, natomiast trzeci – wprowadzony w artykule – traktuje literaturę na tle nieświadomości społecznej jako wyraz Idola, który został precyzyjnie zdefiniowany przez Fromma w 1990 roku.
Citation rules
Licence

Questo lavoro è fornito con la licenza Creative Commons Attribuzione - Non commerciale - Condividi allo stesso modo 4.0 Internazionale.