„Żadna podróż nie jest za długa”. Artystyczne multiwersum Kuby Bąkowskiego

Anna Dzierżyc-Horniak

doi:10.56583/fs.2036

##plugins.themes.libcom.datePublished## : 2022-06-30

Том 15 № 1 (2022)

„Żadna podróż nie jest za długa”. Artystyczne multiwersum Kuby Bąkowskiego

Anna Dzierżyc-Horniak

https://orcid.org/0000-0002-6552-6201

DOI: https://doi.org/10.56583/fs.2036

Анотація

Artykuł jest próbą spojrzenia na „podróżnicze” projekty Kuby Bąkowskiego i namysłu nad splątanymi węzłami znaczeń, które polski artysta zawarł w dość prostej formule fotografii-obiektu lub instalacji. Twórca od wielu lat podróżuje w odległe rejony Północy, od stuleci ogniskujące w sobie figurę Podróży i Nieznanego. Jest to wędrówka, w której odkrywa „wiedzę bezcenną”: szersze, ponadludzkie wymiary rozumienia świata. Co więcej, inscenizowane przez niego performanse zapalania Polaris (Gwiazdy Polarnej) i Ursa Major (Wielkiej Niedźwiedzicy) wskazują na myślenie w kategoriach posthumanizmu i nowego animizmu. Ta praktyka opiera się na przekraczaniu medium fotografii, która w ujęciu K. Bąkowskiego zamienia się w performatywną sytuację, zbudowaną na podstawie konkretnych miejsc i wspólnych działań ludzi uczestniczących w procesie twórczym. Wszystko to tworzy fascynujący wieloświat nakładających się znaczeń.

Подробиці

Посилання

##plugins.themes.libcom.statistics##

##plugins.themes.libcom.about_authors##

##plugins.themes.libcom.download_files##

PDF (Język Polski)

##plugins.themes.libcom.cit_rules##

Dzierżyc-Horniak, A. (2022). „Żadna podróż nie jest za długa”. Artystyczne multiwersum Kuby Bąkowskiego. Facta Simonidis, 15(1), 119–136. https://doi.org/10.56583/fs.2036

##plugins.themes.libcom.altmetric##

##plugins.themes.libcom.share##

##plugins.themes.libcom.licence##

Ця робота ліцензується відповідно до Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.

Посилання

Bakke M., Bio-transfiguracje. Sztuka i estetyka posthumanizmu, Poznań 2015.

Domańska E., Zwrot performatywny” we współczesnej humanistyce, „Teksty Drugie”, 2007, nr 5, s. 48-61.

Garstka R., Przemiany tradycyjnej obrzędowości dorocznej w wybranych regionach etnograficznych Górnego

Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego w świetle współczesnych badań terenowych, rozprawa doktorska napisana pod kierunkiem dr hab. D. Wężowicz-Ziółkowskiej, prof. UŚ, Katowice 2021.

Humphreys H., The Horn of the Unicorn, „Annals of The Royal College of Surgeons of England”, 8 (1951), no. 5, s. 377-383.

Liboska T., „Wodzenie niedźwiedzia”. O możliwych wariantach interpretacji obrzędowości zapustnej na Górnym Śląsku, „Rocznik Muzeum «Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie»”, 1 (2013), s. 99-120.

Michałowska M., Niepewność przedstawienia. Od kamery obskury do współczesnej fotografii, wyd. 2 rozszerz., Poznań 2017.

Moszczyński K., Kultura ludowa Słowian, t. 2: Kultura duchowa, cz. 1, Warszawa 1968.

Pieronkiewicz-Pieczko K., Ostatkowe wodzenie niedźwiedzia, w: Śląskie zwyczaje i obrzędy doroczne. Echa przeszłości czy żywa tradycja?, red. K. Pieronkiewicz-Pieczko, Katowice 2017 (Śląskie Prace Etnograficzne, t. 4).

Sanakiewicz M., Viléma Flussera obraz techniczny: inspiracje performatywne, w: Vilém Flusser i kultura mediów. O dialogu między słowem, pismem i obrazem technicznym, red. P. Wiatr, M. Sanakiewicz, Lublin 2021, s. 110-130.

Szabłowski S., Kuba Bąkowski: animistyczna recydywa i robienie gwiazd na niebie, „Artpunkt”, 2014, nr 21, s. 9-19.

Szabłowski S., Z widokiem na koniec świata, „Notes na 6 tygodni”, 2010, nr 63, s. 123-129.

Szyjewski A., Etnologia religii, Kraków 2008.

Wojewoda M., Prawda a wiarygodność fotografii – epistemologiczne i etyczne aspekty rozumienia obrazów, „Er(r)go. Teoria – Literatura – Kultura”, 2020, nr 41, s. 145-160. DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.8022