Tekst analizuje pluralizm współczesnych teorii literackich i stawia pytanie, czy roszczenia do prawdy mają znaczenie przy wyborze teorii interpretacji. Autor pokazuje, że choć wielość podejść bywa uznawana za zaletę, rodzi ona problem interpretacyjnej ważności, szczególnie widoczny na przykładzie krytyki jungowskiej, która formułuje silne, metafizyczne roszczenia do prawdy. Zestawiając Jungianizm z relatywistycznymi stanowiskami (np. neopragmatyzmem), tekst wskazuje na napięcie między teoriami wymagającymi wiary w ich ontologiczne założenia a tymi, które traktują interpretację jako strategię retoryczną. Autor odrzuca metodologiczne rozstrzygnięcie tego sporu i proponuje perspektywę ontologicznej hermeneutyki Heideggera i Gadamera. W jej świetle wybór teorii nie wynika z obiektywnej oceny prawdziwości, lecz z uprzedniej struktury rozumienia i wiary wpisanej w hermeneutyczne koło.
##plugins.themes.libcom.cit_rules##
##plugins.themes.libcom.licence##