Język Polski
English
Italiano
Emocje i etyka w sporze zamojskich architektów z lat 30. XX wieku. Historia konfliktu między Waldemarem Kranzem a Tadeuszem Zarembą
Abstract
W międzywojennym Zamościu do grona znanych architektów należał Tadeusz Zaremba. W latach 1934-1956 jako architekt miejski czuwał nad przywracaniem historycznego charakteru Starego Miasta. W swojej pracy bezkompromisowo walczył z wszelkimi samowolnymi remontami, dobudówkami, które szpeciły architektoniczne piękno miasta. Jednym z jego adwersarzy był Waldemar Kranz, który również zajmował się projektami architektonicznymi. Głośny spór W. Kranza z T. Zarembą z połowy lat 30. XX wieku zachował się na łamach prasy i w dokumentach archiwalnych. Kranz oskarżał Zarembę o nadużycia, fałszerstwa, działania z pobudek zemsty osobistej na szkodę osób prywatnych i interesu publicznego oraz niedopełnienie obowiązków służbowych. Sprawa trafiła do różnych urzędów, do ministerstwa, a nawet do prokuratury. Na podstawie analizy źródłowej w artykule zrekonstruowano przebieg sporu.
Dettagli
Riferimenti bibliografici
##plugins.themes.libcom.statistics##
Authors
Citation rules
Licence
Questo lavoro è fornito con la licenza Creative Commons Attribuzione - Non commerciale - Condividi allo stesso modo 4.0 Internazionale.