Pozycja monarchy w systemie politycznym Hiszpanii

Radosław Żmigrodzki

doi:10.56583/fs.206

Published : 2014-12-31

V. 7 N. 1 (2014)

Pozycja monarchy w systemie politycznym Hiszpanii

Radosław Żmigrodzki

DOI: https://doi.org/10.56583/fs.206

Abstract

Niniejsza analiza została poświęcona problematyce pozycji monarchy w Hiszpanii. Odwołano się do bogatej tradycji monarchizmu w Hiszpanii, przypominając koronowane głowy państwa. Interesujące wydały się także wątki dotyczące struktury administracji zapewniającej prawidłowe funkcjonowanie monarchii. Starano się udowodnić tezę, iż monarcha hiszpański jest arbitrem i moderatorem w systemie władzy politycznej. Tezę tę sformułowano pod wpływem postanowień Konstytucji Hiszpanii, z których wynika że król jest szefem państwa, symbolem jego jedności i trwałości, sprawuje arbitraż i moderuje prawidłowe funkcjonowanie instytucji, spełnia najwyższe funkcje reprezentacyjne państwa hiszpańskiego w stosunkach międzynarodowych szczególnie z narodami związanymi z nim historyczną wspólnotą oraz wykonuje funkcje przyznane mu w konstytucji i ustawach.

Puoi leggere altri articoli dello stesso autore/i

Paweł Gładysz, Radosław Żmigrodzki, Basis for the Polish Financial Supervision Authority to issue permits to conduct business activity on the financial market as an element of the national security policy of Poland , Facta Simonidis: V. 9 N. 1 (2016)
Radosław Żmigrodzki, Konstytucyjne podstawy bezpieczeństwa państwa we współczesnej Hiszpanii , Facta Simonidis: V. 9 N. 1 (2016)

Dettagli

Riferimenti bibliografici

##plugins.themes.libcom.statistics##

Authors

Download files

PDF (Język Polski)

Citation rules

Żmigrodzki, R. (2014). Pozycja monarchy w systemie politycznym Hiszpanii. Facta Simonidis, 7(1), 9–28. https://doi.org/10.56583/fs.206

Altmetric indicators

##plugins.themes.libcom.share##

Licence

Questo lavoro è fornito con la licenza Creative Commons Attribuzione - Non commerciale - Condividi allo stesso modo 4.0 Internazionale.

Riferimenti bibliografici

Antoszewski A., Herbut R., System polityczne współczesnego świata, Gdańsk 2001.

Baron S., Historia Hiszpanii, Warszawa 2011.

Borejsza J., Hiszpania 1873-1923, Warszawa 1947.

Cadart J., Institutions politiques et droit constitutionnel, Paryż 1980.

Cambot P., Le monarque espagnol garant des institutions dĕmocratique, “Revue Internationale de Politique Comparĕe”, 1996, nr 2.

Dziemidok-Olszewska B., Instytucja prezydenta w państwach Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 2003.

Edwards J., Inkwizycja hiszpańska, Warszawa 2002.

Kamen H., Inkwizycja Hiszpańska, Warszawa 2005.

Lauvaux P., Les grandes dĕmocraties contenporaines, Paryż 1990.

Lea H. Ch., History of the inquisition of Spain, vol. III, Londyn 1907, s. 317- 410.

Łabno-Jabłońska A., Iberyjska droga do demokracji. Studium prawnokonstytucyjne, Warszawa 1996.

Machcewicz P., Historia Hiszpanii, Wrocław 2009.

Miłkowski T., Historia Hiszpanii, Wrocław 2009.

Moa P., Mity wojny domowej. Hiszpania 1936-1939, Warszawa 2007.

Mołdawa T., Ewolucja ustroju politycznego Hiszpanii współczesnej, Warszawa 1976.

Mołdawa T., Koncepcja roli ustrojowej szefa państwa w Hiszpanii, „Studia Nauk Politycznych”, 1973, nr 2.

Mołdawa T., Konstytucja Hiszpanii z 27 grudnia 1978 roku, Warszawa 2008.

Pajewski J., Historia powszechna 1871-1918, Warszawa 1967.

Pérez J., La revolución de las comunidades de Castilla (1520-1521), Madrid 1977.

Perez-Dias W.M., Powrót społeczeństwa obywatelskiego w Hiszpanii, Kraków 1996.

Siglo XXI de Espanya. Orichinalment: La révolution des “Comunidades” de Castilla (1520-1521), Bordeaux 1970.

Szymanek J., Arbitraż polityczny głowy państwa, Warszawa 2009.

Turpin D., Le regime parlementaire, Dalloz- Sirley 1997.

Wojtasik W., Prezydent w demokratycznym modelu ustrojowym, w: Prezydent w Polsce po 1989 r. Studium politologiczne, red. R. Glajcar, M. Migalski, Warszawa 2006.